DenJ.reismee.nl

Palau Pangkor

Een prachtige discobus brengt ons in minder dan geen tijd naar Lumut waar we aanmonsteren op de ferry naar Pareltje Pangkor. Deze oerwoudpuist met bleek zanderige oevers (strand) die je in een uur rondscooterd levert menig cliché honeymoonplaatje. Baaitjes met bomen die niet kunnen kiezen tussen zee en land waar menig slingertouw en love-swing aan zijn geknoopt worden omzoomd door de blauwgroene spiegeling die zich Straat van Malacca noemt. Op een Nederlands fortje, waar nog drie bakstenen van overeind staan, en enkele vissersdorpjes na is hier weinig spectaculairs te verhapstukken. Tenminste dat concluderen we na en rondje eiland. Een dutje op het strand ontaard echter in een zoektocht naar die koekjes die we eerder toch echt in ons tas hadden. Vallende kruimels verraden de valse piraatprimaat die als de vermoorde onschuld op zijn gemak onze lunch zit op te peuzelen boven in de boom. Leuk zo’n aapje….maar even later komt zijn hele familie uit de bomen en voor hen blijkt het ook voedertijd. Menig verlaten strandtas word die dag nog omgekeerd. Organized makake-crime…wij smeren hem.

Halverwege...

Ja…dan lijkt de tijd even stil te staan met zo’n vroege Lenthe. Maar onze reis werd zienderogen langer, ongevlankeerd door onderhoudende blogverslagen. Misschien was het het naderen van de evenaar met haar ongeevenaarde vochtige warmte….misschien was het het vakantiegevoel dat vooral Indonesie weer in ons naar boven bracht. Hoe het ook zei…onze blog zei niets. Maar vanaf nu dan weer flink onderhoud en beterschap qua tekst en uitleg van reilen en zeilen van D en J.

 

Langkawi – Georgetown                                                                                                                    Eerder genomen aapjesfoto was met gevaar voor eigen leven. Mijn slipper kreeg ik pas na veel onderhandelen terug. Aapjes zien er lief uit, maar zijn niet uit op een modellencarriere. Wel op nootjes. Lankawi hadden we na een dagje wel gezien wat ons koers deed zetten naar Georgetown, een flink eiland voor de Maleise kust (ook wel Penang) waarvandaan de Engelsen opereerden tijdens kolonialer avontuurtijden.

Georgetown is vooral een verassing qua eten. Overal vinden we hier heerlijk Indisch voer met hete zoete thee met melk. De mix van moskeeen en Hindoe-tempels is aan elkaar gepuzzeld met oud koloniaal aandoende kleurige straatjes waar Maleiers (of Maleisiers) in alle mogelijke huidtinten het vooral heel rustig aan lijken te doen.

LENTHE!!!!

Lenthe kwam er al een tijdje aan.....Sietske's dikke buik heeft lang bolgestaan. 21-02-2010 is ons nichtje Lenthe geboren....waarschijnlijk gezegend met Steenbeek oren. Helaas kunnen tante Deb en ome Jel niet beschuit met muisjes komen eten. Maar feliciteren we vanuit Maleisie jullie en jullie scheten.

Dikke kus en lekker slaaps...

Deb en Jel

Pad Thai Recept

Thais recept voor Pad Thai (portie voor 1 persoon)

Stap 1

Stop dit in de wok:

1 lepel olie

1 lepel voorgebakken tofu (je kan ook ei, garnalen of kip gebruiken/toevoegen)

1/3 lepel knoflook

¼ lepel rode en groene chili

1 lepel geschaafde wortel

1 lepel klein gesneden ui

1 lepel klein gesneden tomaat

stap 2

wanneer bovenstaande ingredienten zijn gebakken, voeg toe:

1 handvol groenten (gelijk gesneden)

         bloemkool

         wortel

         babymais

         chineese kool

         (chineese) broccoli

½ kopje water

stap 3

voeg toe:

1 lepel lichte soyasaus

1/2 lepel donkere soyasaus

½ lepel suiker

Stap 4

Voeg toe:

1 handvol gewelde/voorgekookte (rijst)noodles

2 lepels kleingesneden boontjes en lente ui

Stap 5

Het gerecht is nu klaar. Voeg het volgende nog toe bij op het bord.

1 lepel gestampte geroosterde pinda’s

beetje limoensap over het gerecht

Tadaaaa klaar.....dit is wat we elke dag aten (moi cheapoo!).

Van jungle naar de witte stranden

Terwijl de kranten volstaan met berichten over coupes, demonstraties en het aangepaste veiligheidsadvies verlaten wij Thailand.

Samen met Julia en Stephan reizen we van Laos naar Chang Rai en Chang Mai. Voor Jelle is de vakantie even over want er moet geld verdient worden. Drie dagen zit hij te zwoegen achter zijn laptop met uitzicht op het zwembad…waar Deb zich goed vermaakt.

Chang Mai ligt midden in het Doi Inthanon National Park en behalve alle jungletochten die je kan maken, staat het ook bekend om de verschillende cooking classes die je hier kan volgen. Aangezien Jelle moet werken (slappe smoes) gaat Deb met Julia en Stephan op kookcursus inclusief een bezoek aan de plaatselijke markt. We bereiden veertien typische (vegetarische) Thaise gerechten. Natuurlijk willen we jullie laten meegenieten dus hieronder een van de lekkerste gerechten, Pad Thai (Thaise noodles).

Via Bangkok reizen we door naar het zuiden van Thailand, Krabi en Ko Lanta. Heerlijk om weer wat zee en strand te zien hoewel het strand vol ligt met dikke, dunne, lange en korte maar vooral verbrande mensen! We begrijpen waarom er zoveel toeristen voor zuid Thailand kiezen, de natuur is prachtig. De jungle loopt bijna overal tot aan de rand van het witte strand en de eilanden zijn bezaaid met prachtige limestone bergen en kliffen.

Vandaag zijn we aangekomen in het uiterste zuidwestelijke puntje van Thailand, Satun. De gemeenschap is hier veel meer gemengd. Hoewel in bijna heel Thailand het Buddisme een belangrijke rol speelt, heeft hier de islam de overhand. Ons hotel staat pal naast een moskee en we kunnen de hele dag genieten van de verschillende gebeds-oproepen.

Morgen nemen we de ferry naar het eiland Langkawi wat tot Maleisie behoort. Daarna reizen we via de westkust richting Kuala Lumpur en Singapore. Op 2 maart gaat onze vluchting naar Jakarta!

 

Laos en the Gibbon Experience

Na het rustige Cambodja belanden we in Thailand. Na de grens gepaseert te zijn, moeten we meteen wennen aan het tempo van de minibus die ons naar Bangkok brengt. Na de dirtroads, bergweggetjes en 50km wegen racen we aan de linkerkant over een tweebaans snelweg.

We hebben niet veel tijd voordat we naar Laos vertrekken en shoppen een dag in de grote stoppingcenters, proberen wat elektronica te scoren in de drie verdiepingen tellende elektronicastore en genieten van de bagels met roomkaas in de nep Subway. Het is fijn om sinds tijden overal snel te zijn en niet afhankelijk te zijn van de bus want in Bangkok rijden er gewoon een metro, trein, veerboten en de skytrain. We besluiten om nog een paar dagen te genieten van zon, zee en strand op het eiland Ko Samet voordat we de bergen opzoeken.

De Thaise nachttrein brengt ons richting Vientiane, de hoofdstad van Laos.

Vientiane is rustig..en we vertrekken naar Vang Vieng. Vang Vieng kenden we al van de shirtjes ‘ into the tubing’ die door heel Azië heen worden gedragen. In dit dorp gaan vooral de Engelsen en Australiërs helemaal los met het tuben door de rivier, oftewel het stoppen bij elke bar en het drinken van ‘happy’ shakes. Er lopen veel toeristen rond met verbonden voeten of hoofden.

Maar er is meer te doen..en wij gaan klimmen. Van onze indoor cursus is niet veel meer blijven hangen en na vijf klimmen hebben we dan ook verzuurde armen en benen en de smaak te pakken! Verder is de omgeving erg mooi en bezoeken we wat grotten waar we met onze gids doorheen tijgeren. De dag wordt beloond met een sprong in de Blue Lagoon, een echte afkoeler want het water is ijskoud!

Een lange rit van elf uur door een filmscene, met bomen begroeide bergen, zonsondergang en op de achtergrond het geluid van zingende vogeltjes en 1 wc stop langs de weg rijden we naar Luang Prabang.

Dit is zeker een van de mooiste steden die we tot nu toe hebben bezocht. De Frans Koloniale stijl, de vele tempels en de Mekong rivier geven de stad een sfeervolle en gezellige sfeer. ‘s Ochtend om 5.00 staan we op om de processie van de monniken te zien. Bij zonsopgang lopen monniken langs huizen om voedseloffers op te halen.

Eindelijk is het dan zover… We reizen naar het noordwesten van Laos voor de Gibbon Experience. Drie dagen en twee nachten hiken, ziplinen door boomtoppen en slapen in een treehouse. We hadden geluk want we zaten in de nieuwste boomhut met drie verdiepingen met twee andere leuke stelletjes uit Oostenrijk en de USA. Elke ochtend werden we gewekt met het zingen van de Gibbons waarna we met telelens zwarte, bruine en jonge Gibbons hebben gespot.

‘s Middags hiken we van treehouse naar treehouse en ziplinen we rond. Effen wat anders dan in het speeltuintje om de hoek. Er zijn lijnen van 500 meter lang waarbij je hoog boven de dalen zweeft.

Na dit avontuur reizen we door naar het noorden van Thailand, Chang Mai.

Cambodja

Vanaf Saigon nemen we een twee daagse boottrip door de Mekong delta naar de grens bij Cambodja. Wat opvalt wanneer we officeel in Cambodjaans water stomen….zijn de zwarte ossen die ineens in doorzicht witte bonkige koeien zijn veranderd. Zwaaiende kinderhandjes op de oever zijn weer talrijk en hoewel de tempels hier echt een stuk mooier zijn….lijken de hutjes een stuk schameler.

Een poging om iets van het verleden van dit land te begrijpen mislukt. Na een bezoek aan ‘The Killing Fields’ (waar de beenderen met kleding nog uit de massagraven steken), en Toul Sleng (Het martelschool van Pol Pot en z’n vriendjes) slenteren we verward en met een grote koude steen in de maag door Phnom Penh. Enige medicijn dat ons rest is snel door naar Angkor Wat om de gruwel die zo kort geleden gebeurde en hier nog als een huivering in de dikke warme lucht hangt te vergeten.

Tien euro koste het om even dat gevoel te hebben. Bij de Cu Chi tunnels, ergens boven Saigon, moest Jelle natuurlijk even met zo’n AK 47 schieten, net als de VC die hier vanuit een 300 kilometer tunnel Fransen en Amerikanen te slim af was.

Tien kogels en een hoop dood zand later kan hij meededelen dat het een overheersend doof gevoel betrof. En dan te bedenken dat ze in de Vietnamoorlog ook met regelmaat op elkaar mikten. Over naar Angkor.

Angkor Wat The….

Siem Reap is als Taxi tintel. Elk straatje een andere ervaring, visvoetmassages en zinderende avondmarkten tegen een achtergrond van Frans aandoende gevels. Maar Siem is eigenlijk gewoon het startpunt voor excursies naar het Angkor Complex. En dat complex is gimungoes. Giga-enorm ook wel. Een twintigtal noemenswaardige tempels zijn hier uitgestrooid over een enorme oppervlakte. Een driedaagse parkpas lijkt eerst nogal overdreven, maar achteraf kun je hier weken rondlopen en nog steeds nieuwe tempels spotten. Het is niet moeilijk om de grote hordes toeristen te mijden. Af en toe hebben we zelfs een tempel voor onszelf.

We wanen ons Indiana Jones meets Lara Croft in onze versie van de eerste ontdekking van dit overgroeide wereldwonder. Er zijn tempels die gister gebouwd lijken, tempels die nog in aanbouw waren (Angkor Wat), tempels die nog in gebruik zijn als bedevaartsoort voor Budhistische monniken en tempels waar je in kunt verdwalen…waar sommige kamers totaal zijn ingestord en waar immense junglebomen de tonnenzware stenen als legoblokjes uit elkaar hebben gewrikt met hun wortels. Kaasbomen noemden de franse ontdekkingsreizigers dit, de bomen leken als gesmolten kaas over de tempels heen te druipen. Af en toe duikt een aap op uit de rimboe om een toeristenlunch te snatchen. Pikzwarte olifanten lijken de ge-upgrade versie om het park te verkennen, onze stalen rossen waren echter een tiende van de prijs. Angkor Wat is misschien niet eens de mooiste tempel hier, maar zeker de grootste. Toch heeft de jungle een paar honderd kilometer van hier nog een grotere Tempel opgeslokt dan deze. Eentje waar nog geen miljoenen toeristencam’s kiekjes van hebben…we gaan dus weg met het gevoel alsof we hier niet helemaal klaar zijn. Net als dat je in Tibet je laatste thee onaangeroerd laat op visite bij een kennis…omdat je graag nog ‘s terugkomt.

Mui Nee niet nog us!

Ja wel dus. En goed ook. Ondanks Debs tegenzin werd het dan toch weer even tijd voor echte spelevaar actie in de golfkes van Mui Ne. Terug naar het Zuiden zijn we echter eerst nog even een dag goed snipverkouden. Thanx airco trein, bus en min 1 in Sapa. Maar zeewater spoelt dat snot lekker weg. De truck met het surfcenter werkt weer als vanouds. Artikel schrijven in ruil voor gratis materiaalhuur werkt altijd. Als bonus komen we nog de knotsgekke ‘Rad-air’ Rienk uut Zoetermeer tegen, telg van Karims Surfschool in Holland. Gepeupel waarmee Jelle al eens les heeft gegeven. Het lot wil dat we weer meer opmaken dan ons lief is…in de Wax-bar welteverstaan. We knallen een dagje op Malibu, proberen de tandem surfplank en freestylen nog snel even de blaren op de handen, want Cambodja lonkt. Vietnam nam ons met open armen in ontvangst, maar het is mooi geweest.